ابوالحسن بنیصدر
17 بهمن 1357 مردم در سراسر کشور در حمایت از فرمان تشکیل دولت از سوی امام خمینی، برای اعلام همبستگی با تظاهرات کردند. (اسناد مربوطه را اینجا ببینید.)
در شامگاه 14 بهمنماه 1357، طی جلسهای با حضور اعضای شورای انقلاب اسلامی در دبستان علوی شماره 2، مهدی بازرگان به عنوان نخستوزیر دولت موقت تعیین گردید. حکم نخستوزیری وی در تاریخ 15 بهمن 1357 ابلاغ شد و در روز 16 بهمن همان سال، در آمفیتئاتر مدرسه علوی واقع در خیابان ایران به او اعطا گردید. متن این حکم بدین شرح بود: «بنا به پیشنهاد شورای انقلاب، بر حسب حق شرعی و حق قانونی ناشی از آرای...
تصمیمگیری سریع امام خمینی برای تشکیل دولت موقت در بهمن ۱۳۵۷، علیرغم تداوم رسمی دولت شاپور بختیار، نقطه عطفی در تثبیت ساختار حکمرانی انقلاب اسلامی بود. این اقدام که با تأکید بر مشروعیت شرعی و مردمی همراه شد، زمینهساز انتقال قدرت از نظام پادشاهی به نظام جمهوری اسلامی و آغاز فرآیندهای قانونگذاری و انتخاباتی در ایران شد. بر همین اساس امام خمینی در جلسهای با اعضای شورای انقلاب، طی حکمی مهدی...
۱۲ بهمن ۱۳۵۷، یعنی فقط پنج دقیقه بعد از اینکه مردم از طریق گیرندههای تلویزیونی شاهد ورود امام به خاک وطن بودند، گوینده تلویزیون اعلام کرد پخش مراسم برایمان مقدور نیست
با جامعه روحانیت دائم جلسه می گرفتیم و هر روز تماس داشتیم. قرار بر این شد که روحانیت مبارزی که صددرصد مورد اعتمادند در مساجدشان افراد را برای انتظامات شناسایی کنند. در طول مدتی که من در کمیته استقبال بودم شصت و پنج هزار نفر را مسئول انتظامات برای ورود امام کردیم.
روز ورود امام خمینی به ایران پس از سالها تبعید، یکی از نقاط عطف تاریخ معاصر است. روزی که سرنوشت انقلاب اسلامی را رقم زد. انقلابی که برخلاف تئوریهای رایج انقلاب، با تکیه به مردم و نه گروههای چریکی به پیروزی رسید.
امام خمینی (ره) علاقه زیادی به مناجات شعبانیه داشت و معتقد بود این تنها دعایی است که همه ائمه علیهمالسلام میخواندند. وی معتقد بود دعای شعبانیه وسیله عروج انسان است. در این مناجات، حالت استغفار و انابه و استغاثه و تضرع به پروردگار به شکل عاشقانهای وجود دارد. روایت این موضوع در صفحات ۹۸ تا ۱۰۱ از کتاب «الف لام خمینی» به رشته تحریر درآمده است. کتابی که در زمستان ۱۳۹۶ توسط مؤسسه مطالعات و...
پس از مرگ محمدرضا پهلوی در پنجم مرداد ۱۳۵۹، وابستگان فراری رژیم پهلوی اینبار حول محور شاپور بختیار، آخرین نخستوزیر شاه، و دست در دست رژیم بعث عراق، به طراحی توطئهای جدید علیه نظام جمهوری اسلامی ایران مشغول شدند که در نهایت هم این توطئه به تشویق و تحریک رژیم صدام حسین برای تجاوز به خاک ایران اسلامی انجامید. حتی کار به جایی رسید که بختیار پس از یک ماه از آغاز جنگ تحمیلی در مصاحبهای که در یکی از...
وزیری که از «ارقام» کمک میگیرد ساعت یازده و سی دقیقه، زندان جمشیدیه، سلول ۱۵ متهم: منصور روحانی مشاغل گذشته: پانزده سال وزارت اتهام: نامعلوم روحانی خیلی مرتب، درست شبیه به آن روزها که پشت میز وزارت مینشست در سلول دو متر و نیمی روی یک صندلی نشسته است. میگویم: آقای روحانی پیرامون شما شایعات زیادی به گوش میرسید، و امروز در پشت میلهها لابد فرصت کافی برای داوری روی کارهای گذشته خود...
در دوران اوجگیری انقلاب اسلامی یکی از ترفندهای رژیم پهلوی برای خاموش کردن شعلههای انقلاب بازداشت و زندانی کردن عدهای از مقامات سیاسی و نظامی و حتی امنیتی رژیم بود تا به خیال خود بتواند آتش خشم مردم را فرو بنشاند. غافل از آنکه مجرم اصلی در نزد انقلابیون شخص شاه است. امام خمینی مدتها پیش از این اقدام عوامفریبانه، در بخشی از سخنرانی خود در خردادماه ۱۳۵۷ به انقلابیون اینگونه هشدار داده...
در شب ششم بهمنماه 1360 عدهای از اعضای گروهک «اتحادیه کمونیستهای ایران» که نام «سربداران جنگل» را بر خود نهاده بودند، به دنبال مدتها سرگردانی در جنگلهای آمل، سرانجام تصمیم گرفتند وارد این شهر شده و آن را به تسخیر خود درآورند و سپس به خیال خود به آزادسازی دیگر شهرهای مازندران بپردازند! گروهک مزبور قبل از ورود به شهر آمل، مواضع خود را مشخص کرده و هدفهای موردنظر را از پیش تعیین...
در تاریخ دوم بهمن ماه سال 1310 شمسی (۲۳ ژانویه ۱۹۳۲ میلادی)، عهدنامهای با عنوان «قرارداد راجع به تعیین خط سرحدی بین ایران و ترکیه» به امضای مظفر اعلم، وزیر امور خارجه ایران و دکتر توفیق رشدی بیگ، وزیر خارجه ترکیه رسید. این معاهده که خط مرزی نوین دو کشور را تثبیت کرد، به بهای از دست رفتن حدود ۸۰۰ کیلومتر مربع از خاک ایران تمام شد
گزارش محترماً به عرض میرساند: در صفحه چهارم مجله شماره ۵۹۱ مورخه هشتم بهمنماه ۴۳ «روشنفکر» جزو اخبار مربوط به ترور شادروان حسنعلی منصور، در زیر عکسی که چاپ نموده نوشته شده «بعد از شنیدن خبر سوءقصد، عدهای در جلو بیمارستان میگریستند» در این عکس شعبان جعفری (معروف به شعبان بیمخ) نشان داده شده که در حال گریه است (هیچیک از سایر افراد که در عکس هستند به جز شخص فوق در حال گریه...
تصویر حرکت شهید نواب صفوی بامداد ۲۷ دی ۱۳۳۴ به سوی جوخه اعدام. حکم اعدام او که به دلیل مخالفت با تأمین منافع آمریکا در «پیمان بغداد» صادر شده بود، با دستور شاه تسریع شد.
در شرایطی که هیچ کس جرأت اظهار عقیده نداشت، نواب صفوی بار دیگر در دفاع از حیثیت و تمامیت ارضی سرزمینهای اسلامی، به پا خاست و اعتراض تشکیلاتش به نادیده گرفتن منافع ملی بخاطر جلب رضایت آمریکا را از طریق سپهبد تیمور بختیار مستقیما به شاه ابلاغ کرد.
در شرایطی که علما از آیتالله بروجردی درخواست ممانعت از اعدام نواب صفوی را داشتند، در ساعت 8 شب دستور شاه با قید «محرمانه-مستقیم- خیلی فوری است» ابلاغ میشود که 6 صبح فردا سران فدائیان اسلام تیرباران شوند.
نمایش نظامی وزارت جنگ، که دو روزی به علت بارندگی برف و باران عقب افتاده بود،27 دی 1301 در میدان مشق تهران برگزار شد. تصویر فوق نشانگر حضور شاه و ولی عهد در این مراسم است. شاید با درخواست رضاخان سردار سپه بود که شاه و ولیعهد با لباس نظامی در مراسم حاضر شدند. الماس دریای نور به جای نشان شیر و خورشید روی کلاه لبهدار احمدشاه نصب شده بود و به جای ستاره و تاج، یک زمرد اعلا روی دوش پادشاه دیده میش...
حلبی گاه بر فراز منبر برای رژیم دعا میکند و گاه با انتقادی نرم، از ساواک برای مبارزه با بهائیت تقاضای مساعدت میکند. نزدیک بودن انجمن به دستگاه امنیتی و انتظامی، دستور به برگزار نشدن جشن نیمه شعبان در سال 57 به دلیل متابعت از روحانیت از طرفی و توضیح دلایل این تصمیم برای ساواک از سوی آقای حلبی ـ به دلیل ترس از تعرض انقلابیون مسلمان به انجمن ـ همه از دوگانگی فکر و عمل آقای حلبی حکایت دارد. دوگانگی که نه در زمان پهلوی و نه در جمهوری اسلامی بر طرف و اصلاح نشد.
علی مهدوی میگوید تلفن منزل شیخ محمود حلبی شنود میشده است. لذا مواضع شیخ علیه روحانیت، دفاع مقدس و شهدا نیز بر افسران اطلاعاتی عیان و آشکار بوده است. عجیب آنکه تا آخر توانسته بود وجهه خود را نزد برخی روحانیت قم و نجف تا حدی محفوظ بدارد که وجوهات دریافتی تا آخر عمرش، یعنی 26 دی 1376 قطع نشود.
اتحادیه کمونیستها که خاستگاه اصلی آن در خارج از کشور و به ویژه ایالات متحدهی آمریکا بود، یک ۱۰۰ نفره را در بهمن ۱۳۶۰، به آمل اعزام کرد تا با آنچه انقلاب مکمل میپنداشت، مردم را با خود همراه کند، اما اولین سد مقابل آنها خود مردم بودند.
