مقالات
در فاصلهای کمتر از یک هفته، کشوری که گمان میرفت با تشکیل دولت ملی به ثباتی نسبی رسیده باشد، ناگهان خود را در آستانه بحرانی یافت که میتوانست همه دستاوردهای نهضت را از میان ببرد. استعفای دکتر محمد مصدق، انتصاب احمد قوام به نخستوزیری، صدور اعلامیه مشهور «کشتیبان را سیاستی دگر آمد»، واکنش قاطع آیتالله سیدابوالقاسم کاشانی و در نهایت قیام خونین سیتیر، زنجیرهای از رویدادها را رقم زد...
ماجرای هواپیمارباییهای سازمان مجاهدین خلق در دهه شصت، با یک «عملیات ویژه» برای فرار ابوالحسن بنیصدر و مسعود رجوی آغاز شد.
در ۳۱ تیر ۱۳۲۰، آنتونی ایدن در یادداشتی اظهار داشت که «ما باید چاههای نفت ایران را اشغال کنیم؛ در غیر این صورت آلمانیها فشار بر ایران وارد خواهند کرد تا ما را بیرون کنند.»
کشف یکی از اسناد افبیآی از خانه خواهر شاه در آمریکا موجب شگفتی مقامات آمریکایی شد. این سند حاوی نقشه قتل یک ایرانی تبعه آمریکا بود.
محمدرضا پهلوی در ملاقات با روزولت، از بیتوجهی دولتمردان آمریکایی به خواستههایش گلایه کرد و گفت: «از اینکه با من مثل بچهمدرسهایها رفتار میشود خسته شدهام».
۲۴ تیرماه ۱۳۳۷ کودتای نظامی در عراق چنان وحشتی در شاه ایران ایجاد کرد که از بازگشت به ایران تا روشن شدن بازتاب کودتا در تهران، امتناع ورزید.
در ۳۱ تیرماه ۱۳۳۷ قرنی با اتهام تلاش برای ساقط کردن دولت و به دست گرفتن زمام امور کشور در دادگاه نظامی به ۳ سال زندان و اخراج از ارتش مواجه کرد.
سالها پیش از آنکه ردای رهبری بر دوش آیتالله خامنهای قرار گیرد، پای ثابت گعدههای ناب ادبی در مشهد بودند.
آیتالله سیدجواد خامنهای از علمای برجسته و طراز اول مشهد بود؛ مردی زاهد و بهشدت بیتکلف. برای درک بهتر شاکلهی شخصیتی رهبر شهید انقلاب، نگاه به سلوک فردی و اجتماعی پدر بسیار راهگشاست. در این سطرها، رهبر شهید انقلاب با روایتی خواندنی، روزهای کودکی و نوجوانی خود را مرور میکنند. در لابهلای این روایت، تصاویر بکری از سبک زندگی یک عالم دینی نهفته است که ابعاد آن از شبهای منبر و خلوت دعای...
قیام خونین مسجد گوهرشاد نقطه عطفی در تاریخ مقاومتهای مردمی و نهاد روحانیت در برابر سیاستهای سکولاریزاسیون آمرانه و تجددطلبی خشن رضاشاه پهلوی به شمار میرود.
سالهای ابتدایی دهه چهل شمسی، روزهای پرالتهابی برای حوزه علمیه قم بود. پس از رحلت آیتالله بروجردی، حوزویان در فضایی از نگرانی به سر میبردند که ناگهان از میان استادان حوزه، فریادی استوار برخاست و جوانان آرمانخواه به دور امام خمینی جمع شدند. آیتالله سیدعلی خامنهای، رهبر شهید انقلاب اسلامی، در طول دهههای متمادی از فعالیت سیاسی و مذهبی خود، میراثهای ارزشمندی از خود به یادگار گذاشت....
در رمضان سال ۱۳۵۳ شمسی، سلسلهای از سخنرانیهای آیتالله خامنهای در مسجد امام حسن مجتبی (ع) مشهد برگزار شد که بعدها دستمایهی تدوین کتابی گردید.
در روزهای آغازین بهار ۱۳۴۰، رحلت حضرت آیتالله العظمی سیدحسین بروجردی کشور را در هالهای از ماتم فرو برد.
یکی از جلوههای مهم و تاریخی تکریم جایگاه مراجع تقلید و حفظ پیوند میان ولایت فقیه و مرجعیت، حضور رهبر شهید انقلاب در مراسم تشییع و بزرگداشت مراجع طراز اول بوده است.
در دهه چهل شمسی جمعی از پیشگامان نهضت اسلامی، سلسله نشستهایی را در تهران پایهگذاری کردند که هدفش تدوین «منشور اسلامی» بود.
شهید آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای تحصیلات حوزوی را همزمان با دوران دبستان، در مدرسه «سلیمان خان» و سپس «نواب» مشهد آغاز کردند. بخش مهمی از دروس مقدماتی و سطح را نزد پدر خود، آیتالله سید جواد خامنهای فرا گرفتند. دیگر اساتید این دوران عبارت بودند از آیتالله سید جلیل حسینی سیستانی (معالمالاصول)، میرزا احمد مدرس یزدی (شرح لمعه) و آیتالله حاج شیخ هاشم قزوینی (رسائل، مکاسب و...
حضور گسترده مردمی در مراسم تشییع امام یکی از بزرگترین گردهماییهای مردمی تاریخ معاصر را رقم زد و منجر به آن شد که بعدها در خاطرات حاضران مراسم بروز یابد.
خاطرات رهبر شهید انقلاب از مشهد، نه روایتی شخصی که پنجرهای به فضای سیاسی-اجتماعی شهری است که بسیاری از تحولات سرنوشتساز انقلاب در آن ریشه دارد.
یکشنبه ۱۲ تیر ۱۳۶۷، جهان شاهد جنایتی باورنکردنی از سوی آمریکا بود. ناو جنگی وینسنس با شلیک دو موشک پیشرفته، هواپیمای مسافربری ایرباس ایران (پرواز ۶۵۵) را که ۲۹۰ مسافر داشت، در آبهای خلیج فارس هدف قرار داد. کاپیتان محسن رضائیان با ۷ هزار ساعت سابقه پرواز، در حال اوجگیری از فرودگاه بندرعباس به مقصد دوبی بود که در مرکز کریدور بینالمللی، مورد اصابت قرار گرفت. ۶۶ کودک، ۵۳ زن و مسافرانی از ۷ کشور...
در سالهای منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی، مشهد صحنه رویدادهای پرشوری بود. یکی از تأثیرگذارترین این رخدادها، خطبهای بود که توسط آیت الله سید علی خامنهای در شب تاسوعای سال ۱۳۵۷ در حرم مطهر رضوی قرائت شد. در آن مقطع رسم بر این بود که این خطبه به نام شخص شاه خوانده شود و بعد نیز با متنی درباره امام حسین (ع) یا امام رضا (ع) ادامه یابد. اما در این دوره، خطبه برخلاف سنت دیرینه مراسم رسمی حرم، به نام امام...
