علامه امینی
زمین و آسمان تبریز نورباران بود، بوى گل محمدى در فضاى شهر پیچیده بود، بوى بهار مىآمد، تبریز در شبى رؤیایى به سر مىبرد و صداى حمد، تهلیل و تکبیر از همهجا بلند بود؛ هزار و سیصدو بیست سال از هجرت رسول اکرم(ص) مىگذشت، که «آقا میرزا احمد» صاحب پسر شد. سر به خاک سایید و طلوع آفتاب زندگى در خانهاش را سپاس نهاد. در کنار بستر کودک جاى گرفت، او را بغل کرد، بوسید و بویید. اشک شوق بسان...
تولّد در یکی از روزهای سال 1320 در شهر تبریز کودکی چشم به جهان گشود که اسم او را پدر بزرگوارشان به سبب عشق وافری که به امام حسین علیه السلام داشتند «عبدالحسین» گذاشتند و در تربیت و پرورش فضایل اخلاق او سعی تمام نمودند. از همان اوان کودکی آثار نبوغ و تیزهوشی در او مشاهده می شد. این امر پدر را که خود از اهل دانش بود بر آن داشت که لحظه ای از تعلیم او غافل نشود و از هر فرصتی برای ارتقای سطح معلومات او...
