قرارگاه جاسوسان غربی در تهران

گزارشی از هتل اینترکنتینانتال تهران در سال ۱۳۵۹


قرارگاه جاسوسان غربی در تهران

بعد از پیروزی انقلاب، بسیاری از مناسبات اقتصادی و سیاسی وابسته به غرب در ایران زیر سؤال رفت؛ اما هتل اینترکنتینانتال(هتل لاله کنونی)، همچنان (در همان سال‌های ابتدایی پیروزی انقلاب) به فعالیت خود ادامه داد. این هتل که میزبان خبرنگاران خارجی و شخصیت‌های مشهور سیاسی و اجتماعی غرب بود، در گزارش کارکنان ایرانی‌اش به مرکزی برای رفت‌وآمد جاسوسان و ارتباط با مخالفان انقلاب متهم شده است.

از اقامت «شانمن»، جاسوس مشهور سیا، تا حضور «کیت کی‌تی»، از چهره‌های مخالف حجاب، نام این هتل در روایت کارکنان با پرونده‌های جاسوسی گره خورده بود. آنان معتقد بودند مدیریت خارجی، امکانات ارتباطی ویژه و نبود نظارت بر رفت‌وآمد مهمانان، این هتل را به بستری برای فعالیت‌های ضدانقلابی تبدیل کرده است. در ادامه بخشی از گزارش روزنامه اطلاعات، در تاریخ اول مردادماه ۱۳۵۹ از ص ۶ آورده شده است:

 

با پیروزی انقلاب اسلامی ایران، بساط بسیاری از شرکت‌های چندملیتی غرب در ایران در هم پیچیده شد. لکن، به سبب نفوذ لیبرالیسم در انقلاب ایران و به سبب ماهیت سازشکارانه لیبرال‌ها، که به انقلاب ایران ضربه‌های مهلکی فرود آورده‌اند، زمینه‌هایی از این شرکت‌ها در ایران بعد از انقلاب باقی مانده است و این زمینه، بیشتر در هتل‌های خارجی موجود در ایران به چشم می‌خورد. هتل اینترکنتینانتال[=هتل لاله کنونی] که در این گزارش مورد بحث ما قرار گرفته است، نمونه زنده‌ای از ابقای شرکت‌های چند ملیتی در ایران است، و نشان‌دهنده ضرباتی که از این‌گونه مراکز به انقلاب ایران وارد می‌شود. در حقیقت، مراکزی از قبیل هتل اینترکنتینانتال و مانند اینها، مرکز تجمع جاسوسان دشمن و ستون پنجم دشمن انقلاب ایران است.

سرمایه هتل اینترکنتینانتال طبق اساس‌نامه آن، پنجاه، پنجاه است. یعنی پنجاه درصد از کل سرمایه این هتل متعلق به ایران است و پنجاه درصد دیگر از آن خارجی‌ها است. در کنار هتل اینترکنتینانتال و هتل‌هایی از این دست، ظاهراً وزارت ارشاد ملی نظارت دارد و در حقیقت تولیت سهم ایرانی سرمایه هتل با وزارت ارشاد ملی است و از سوی دیگر، وزارت ارشاد ملی، از آن روی که کار جهانگردی و هتل‌داری کشور در حیطه عمل وزارت ارشاد ملی است، اساساً عملکرد وزارت ارشاد ملی در این مورد، باید مو به مو همگام و هماهنگ با انقلاب اسلامی ایران و موازین آن باشد. لکن در درجه اول، موجودیت چنین هتلی در فضای جمهوری اسلامی ایران و هتل‌هایی از این دست در این برهه از انقلاب ایران، حکایت از نابسامانی‌ها و پریشان‌حالی‌های بسیاری از کار هتل‌داری و جهانگردی وزارت ارشاد ملی می‌کند. این هتل و دیگر هتل‌هایی در این ردیف، بعد از انقلاب هم هنوز به وسیله خارجی‌ها اداره می‌شود و در این هتل‌ها قضایایی رخ می‌دهد که نه تنها با روح انقلاب ایران سازگاری ندارد، بلکه به جرأت می‌توان گفت که شالوده بسیاری از توطئه‌های ضد انقلاب در این هتل‌ها، مخصوصاً هتل اینترکنتینانتال پی‌ریزی می‌شود.

نماینده کارکنان ایرانی هتل اینترکنتینانتال اظهار داشت:«اگرچه ظاهراً پنجاه درصد از سرمایه و سهم این هتل از آن ایران است، لکن به دلیل عملکرد و نفوذ قدرت خارجی‌ها در این هتل، به جرأت می‌توان ادعا کرد که صد درصد آن یعنی همه هتل و موجودیت آن از آنِ خارجی‌هاست. دقیقاً بیست و پنج درصد از سرمایه این هتل از آن صدرالدین آقاخان محلاتی رهبر فرقه اسماعیلیه است که در حال حاضر مقیم سوییس می‌باشد. بیست و پنج درصد دیگر از سرمایه خارجی آن متعلق به شرکای خارجی هتل اینترکنتینانتال است و پنجاه درصد دیگر متعلق به ایران است و در دست وزارت ارشاد ملی می‌باشد.» او اضافه کرد:«در این هتل تمام روابط و مناسبات، طاغوتی است و مناسبات امپریالیستی سابق کماکان در این هتل حکم‌فرماست. در هتلی که مدیرکل آن آلمانی و مدیر امور مالی آن یک نفر انگلیسی باشد، چگونه می‌توان انتظار داشت که در آن هتل، مناسبات انقلابی، مناسب با فضای انقلابی ایران وجود داشته باشد؟! در هتل اینترکنتینانتال طبقه‌بندی مشاغل به گونه‌ای است که کارمندان و مدیران خارجی، در واقع از یک نوع مزایای کاپیتولاسیون برخوردارند. در مورد نحوه عملکرد و چگونگی اداره هتل و رسیدگی به تخلفات و قانون‌شکنی‌های خارجیان، هیچ حقی برای کارمندان و کارکنان ایرانی هتل نیست. آنها، یعنی کارکنان خارجی این هتل، خودسرانه هر چه می‌خواهند می‌کنند.»

نماینده کارکنان ایرانی هتل اضافه کرد که:«اکثر مسافرین این هتل، خبرنگاران خارجی و شخصیت‌های به اصطلاح سیاسی، اجتماعی غرب هستند. بیشتر جاسوسانی که علیه جمهوری اسلامی ایران توطئه می‌کنند در این هتل اقامت می‌کنند. هتل مجهز به سیستم مخابرات پیچیده‌ای است که فقط و فقط خارجی‌ها از آن استفاده می‌کنند و خبرنگاران خارجی می‌توانند خط آزاد داشته باشند. در رفت و آمد و تماس‌های خبرنگاران خارجی هیچ‌گونه کنترلی اعمال نمی‌شود. حتی کیف‌ها و بسته‌های آنها را نیز از نظر داشتن اسلحه و مواد مخدر بررسی نمی‌کنند. به جرأت می‌توان ادعا کرد همین خارجی‌ها که در لباس خبرنگار وارد ایران می‌شوند، مأموران سازمان سیا هستند و در ایران با ضدانقلابیون تماس می‌گیرند. اینجا اقامتگاه جاسوسان و لانه شغالان غرب است. به عنوان نمونه در مجلس شورای اسلامی فاش شد که خسرو قشقایی در همین هتل با جاسوس آمریکایی تماس می‌گرفت که هم‌اکنون گروگان ملت ایران است. «شانمن» جاسوس مشهور سیا، در این هتل اقامت داشت. اقامتگاه خانم «کیت کی‌تی» رهبر تظاهرات زنان مخالف حجاب که خود از جاسوسان سازمان «سیا» است، در همین هتل بود. ما مدارکی در دست داریم که خبرنگاران خارجی اخراجی از ایران، با تغییر نام و مشخصات خود دوباره به ایران برمی‌گشتند و در همین هتل اقامت می‌کردند و بدون آنکه مورد بازخواست قرار گیرند، به جاسوسی و توطئه‌چینی خود علیه انقلاب اسلامی ایران ادامه می‌دادند و می‌دهند.»

نماینده کارکنان ایرانی هتل اینترکنتینانتال در ادامه این گفت و گو اظهار داشت:«تمام این مسائل را با آقای [ناصر] میناچی وزیر ارشاد ملی در میان گذاشته‌ایم. لکن وی هیچ‌گونه اقدامی در رفع این نابهنجاری‌ها و اصلاح این فضای ضدانقلاب در هتل اینترکنتینانتال انجام نداده است. تنها عکس‌العمل وزیر ارشاد ملی در مقابل خواست ما که گفتیم این هتل را ملی کنید و سیستم آن را تغییر دهید، این بود که گفت اگر اقدامی بکنیم هتل ضرر خواهد داد، پس بهتر است که هزینه این هتل را کماکان خارجی‌ها متحمل شوند. ما از آقای وزیر ارشاد ملی می‌پرسیم که آیا ضرر ناشی از عملکرد جاسوسان علیه انقلاب ایران، کمتر از ضرر مادی هتل است؟! جاسوسان و دشمنان انقلاب، بیش از همه چیز به انقلاب ایران ضرر و صدمه می‌زنند. در شرایطی که امام تأکید بر تغییر نظام دارند و دستور اکید می‌دهند که تمام مظاهر طاغوت و سیستم طاغوتی از بین برود، این هتل نمی‌تواند جزیره‌ای جدا از ملت و مملکت باشد. این‌گونه روش و رویه و اعمال از سوی وزارت ارشاد ملی موجب نارضایی بسیاری از کارکنان مسلمان و ایرانی هتل اینترکنتینانتال شده است.»

نماینده کارکنان ایرانی هتل اینترکنتینانتال در پایان این گفت و گو گفت:«ما معتقدیم که ضمن نفی نظام پیشین، باید نظام نوین اسلامی را در تمام سطوح و زوایای کشور ایجاد کرد. اما در پاره‌ای از موارد، از جمله در این‌گونه موارد، متأسفانه اقداماتی صورت نمی‌گیرد. ما خواستار تغییر سیستم و مناسبات کلی هتل اینترکنتینانتال و ملی شدن آن هستیم. ما این مسائل را تنها و تنها بر مبنای مسئولیت و اعتقادات مکتبی خود ابراز می‌کنیم و در این مورد هیچ‌گونه نفع صنفی نداریم. در رابطه با فرمان امام مبنی بر تصفیه و طاغوت‌زدایی از مؤسسات و ادارات در سطح کشور، در این هتل هیچ‌گونه اقدامی صورت نگرفته است. آیا وقت آن نرسیده است که انقلابی عمل کنیم و خود را یکباره و به کلی از چنگ امپریالیسم و ایادی آن نجات دهیم؟»


روزنامه اطلاعات؛ اول مردادماه ۱۳۵۹