تصاویر
در این تصویر، امام شهید سیدعلی خامنهای مشغول بیان نکاتی در جمع اعضای ستاد نمازجمعه تهران و با حضور شهید سیداسدالله لاجوردی هستند. این جمع در زمستان ۱۳۵۹، پس از برگزاری نمازجمعه در منزل حاج حسین صالحی گرد هم آمدهاند.
اول شهریور ۱۳۸۸ شهید آیتالله رئیسی در مراسم یازدهمین سالگرد شهید اسدالله لاجوردی در مسجد بلال سخنرانی کرد.
شهید سیداسدالله لاجوردی از چهرههای اثرگذار انقلاب بود؛ مبارزی که سالها پیش از پیروزی انقلاب در صف نخست مبارزه با رژیم پهلوی ایستاد و پس از انقلاب نیز در مسئولیتهایی چون دادستانی انقلاب مرکز و ریاست سازمان زندانها، در برابر جریانهای ضدانقلاب و منافقین ایستادگی کرد. صراحت، قاطعیت و نقش او در برخورد با سازمان مجاهدین خلق، کینهای عمیق در میان منافقین نسبت به او ایجاد کرد؛ کینهای که سالها بعد، در ۱ شهریور ۱۳۷۷، به ترور او در بازار تهران انجامید. این مجموعه تصاویر، مروری است بر قابهایی از زندگی و مجاهدت مردی که نامش با مبارزه و دفاع از انقلاب گره خورده است.
۲۸ مرداد ۱۳۳۲ فقط یک روز در تقویم تاریخ ایران نیست؛ روایتی از بازگشت قدرتی است که با کودتا، دولت محمد مصدق را سرنگون کرد و مسیر تحولات سیاسی کشور را تغییر داد. در میانه این واقعه، نام فضلالله زاهدی بهعنوان چهره نظامی و نخستوزیر دولت پس از کودتا برجسته است؛ مردی که با همراهی نیروهای نظامی و حمایت آمریکا و بریتانیا، در نقطهای سرنوشتساز از تاریخ معاصر ایران قرار گرفت. کودتای ۲۸ مرداد، زخمی ماندگار در حافظه تاریخی ایرانیان شد؛ زخمی که روایت آن، همچنان محل بحث و بازخوانی است.
شهید سیداسدالله لاجوردی در کنار آیتالله محمدی گیلانی و حجت الاسلام هادی غفاری حاضر در مراسم موسوم به نماز وحدت در خیابان ولیعصر (عج) تهران در تاریخ ۷ آذر ۱۳۶۰ در مقابل فروشگاه قدس برپا گردید. حضور شجاعانه شهید لاجوردی که از اصلیترین سوژههای ترور سازمان منافقین بود، در این مکان که به تازگی عملیات تروریستی انجام شده بود به نوعی خنثی کننده هدف سازمان برای مرعوب کردن مردم...
نعمتالله نصیری، رئیس گارد شاهنشاهی، که یکی از عوامل اصلی کودتای نافرجام ۲۵ مرداد ۱۳۳۲ بود، در نیمهشب کودتا، با چهار کامیون نظامی و دو جیپ و یک زرهپوش، ظاهراً برای بردن فرمان نخستوزیری فضلالله زاهدی، به سمت خانه دکتر مصدق روانه شد، ولی در نزدیکی خانه دکتر مصدق او و افرادش توسط محافظین خانه خلع سلاح، دستگیر و به زندان دژبان مرکز منتقل شدند. او در همان لحظات اولیه دستگیری گفت:«با سرهنگ...
متن حاضر، گزارشی از غارت و تخریب خانه دکتر مصدق به دست کودتاچیان در روز ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ است، که عیناً از مجله خواندنیها مورخه ۳۱ مردادماه ۱۳۳۲ (به نقل از روزنامه کیهان) آورده شده است: شلیک تیر در خیابانهای اطراف منزل دکتر مصدق از ساعت ۱۲ [ظهر] شروع شد. هر چند دقیقه یک بار که جمعیت [کودتاچیان] قصد یورش به طرف خیابان کاخ را میکرد، چند تیر به طرف هوا و گاهی نیز به طرف مردم خالی میشد و جمعیت موقتاً متفرق...
«روز چهارشنبه ۲۸ مرداد، ناگهان در تهران دستههایی از شاهپرستان، گوشه خیابانها، در روی اتوبوسها، داخل کامیونها، در توی تاکسیها و اتومبیلهای سواری فریاد میکشیدند «جاویدباد شاه»...مقارن ساعت ده و بیست دقیقه صبح دیروز [۲۸ مرداد] یک عده هفت هزار نفری که مجهز به چوب برای زد و خورد احتمالی بودند از طرف خیابان استانبول به طرف بهارستان حرکت کردند و با وجودی که پریشب رادیو بنا به دستور...
«روز چهارشنبه ۲۸ مرداد، ناگهان در تهران دستههایی از شاهپرستان، گوشه خیابانها، در روی اتوبوسها، داخل کامیونها، در توی تاکسیها و اتومبیلهای سواری فریاد میکشیدند «جاویدباد شاه»...مقارن ساعت ده و بیست دقیقه صبح دیروز [۲۸ مرداد] یک عده هفت هزار نفری که مجهز به چوب برای زد و خورد احتمالی بودند از طرف خیابان استانبول به طرف بهارستان حرکت کردند و با وجودی که پریشب رادیو بنا به دستور...
شهید آیتالله دکتر بهشتی اگر چه رئیس مجلس خبرگان قانون اساسی نبود اما او را معمار قانون اساسی میدانند. از یک طرف او بهعنوان نایبرئیس، مدیریت جلسات را بر عهده داشت و این امر حتی در زمان حضور رئیس هم حاکم بود و جایگاه نمادین ریاست (که با آیتالله منتظری بود) از مدیریت اجرایی جلسات تفکیک شده و او عملاً هدایت بحثها را برعهده داشت. از سوی دیگر او با اندوخته مطالعاتی گستردهاش از فقه...
پس از شکست توطئه کودتا در سحرگاه ۲۵ مرداد ۱۳۳۲، مردم تهران در فردای آن روز مجسمههای شاه و پدرش را در همه میادین اصلی شهر پایین کشیده و در خیابانها گرداندند. تصاویر حاضر مربوط به پایین کشیدن مجسمه رضاشاه در میدان سپه است. این مجسمه به فاصله کمی بعد از کودتای ۲۸ مرداد طی مراسمی دوباره در جای خود نصب شد.
درگذشت سه روحانی بنام (آیتالله ملاعلی معصومی همدانی، آیتالله سیدجعفر موسوی طاهری، برادر آیتالله سیدعبدالله شیرازی، و حاج شیخ احمد کافی) شرایط را برای تجمع عده زیادی از مردم و ابراز مخالفتهای علنی در کشور بیش از پیش فراهم ساخت. در همین روزها نیز، آیتالله سیدجلال طاهری پس از تبعید به اصفهان بازگشت و نخستین نمازجمعه را در ۳۰ تیر ۱۳۵۷ برپا کرد و در پی تغییر محل برگزاری نمازجمعه اصفهان از مسجد...
عبدالرضا پهلوی، برادر ناتنی شاه، که ریاست کانون شکار ایران را برعهده داشت، خود تبدیل به یک شکارچی بینالمللی شده بود و حتی در بسیاری از کشورها که ارتباط چندانی هم با ایران نداشتند، مانند کرهشمالی و مغولستان، نایابترین گونههای حیاتوحش را شکار میکرد. تعداد و تنوع حیوانات شکارشده به دست او نشان از نوعی جنون در او دارد. به طوری که هیچ جنبدهای در حیاتوحش از تیررس سلاح او در امان نمیماند....
شانزدهم مرداد ۱۳۷۰، شاپور بختیار، آخرین نخستوزیر حکومت پهلوی، در ۷۶ سالگی در ویلای محل اقامتش در سورسن، در نزدیکی پاریس، به سزای کشتارهایی که در دولتش انجام شد، رسید.او در خانهای که تصور میشد تحت حفاظت دولت فرانسه و کنترل امنیتی قرار دارد، مجازات شد که نشاندهنده وجود دستهای مجازاتگری در سراسر جهان است که میتواند گریبان متجاوزان به حریم ایران را بگیرد.
۱۴ مرداد ۱۳۶۰، دکتر حسن آیت، نماینده مجلس شورای اسلامی و از چهرههای شناختهشده جریان انقلاب، در برابر منزلش در تهران هدف گلوله قرار گرفت و به شهادت رسید. آیت، که به صراحت لهجه و مواضع سیاسی انقلابی شهرت داشت، در تدوین و دفاع از اصل ولایت فقیه و ساختار سیاسی جمهوری اسلامی نقش فعالی ایفا کرده بود. ترور او در ۴۲ سالگی در دوره ورود سازمان منافقین به فاز مسلحانه رخ داد که موجی از ترورهای سیاسی،...
در روزهایی که دولت دکتر محمد مصدق در برابر فشارهای داخلی و خارجی ایستاده بود، کرمیت روزولت، مأمور ارشد سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) و از طراحان اصلی عملیات براندازی دولت مصدق، در دیداری محرمانه با محمدرضا پهلوی درباره سرنوشت دولت ایران به توافق رسید؛ توافقی که بر اساس آن، سرلشکر فضلالله زاهدی به جای مصدق مسئول تشکیل کابینه میشد. این دیدار را میتوان یکی از حلقههای مهم زنجیرهای دانست...
در سال ۱۳۸۴، سید حسن نصرالله، دبیرکل حزبالله لبنان، به همراه هیأت همراه با رهبر شهید انقلاب دیدار کرد؛ دیداری که در فضای تحولات حساس منطقه و در شرایطی انجام شد که مقاومت اسلامی لبنان پس از سالها ایستادگی در برابر رژیم صهیونیستی، به یکی از مهمترین بازیگران معادلات منطقهای تبدیل شده بودند. در این دیدار، پیوند میان جمهوری اسلامی ایران و جریان مقاومت لبنان مورد تأکید قرار گرفت و حمایت از...
تیمور بختیار، نخستین رئیس ساواک و یکی از چهرههای بانفوذ دستگاه امنیتی پهلوی، سرانجام به سرنوشت بسیاری از مهرههای تاریخ مصرفگذشته قدرت گرفتار شد. مردی که سالها در ساختار امنیتی رژیم پهلوی برای حذف و سرکوب مخالفان نقش داشت، پس از برکناری از ریاست ساواک به دشمن حکومت تبدیل شد و در خارج از ایران علیه محمدرضا پهلوی فعالیت کرد. در مرداد ۱۳۴۹، هنگامی که در منطقه دیاله عراق مشغول شکار بود، هدف گلوله قرار گرفت و دو روز بعد در بیمارستان جان باخت. مرگ بختیار را میتوان نمادی از منطق بیرحمانه قدرت در رژیم پهلوی دانست؛ جایی که مهرههای دیروز، هنگامی که دیگر سودی برای حکومت نداشتند یا به تهدیدی علیه آن تبدیل میشدند، بهسادگی کنار گذاشته میشدند. بختیار که زمانی از بازوهای سرکوب سلطنت بود، در نهایت خود قربانی همان مناسبات سیاسی و امنیتی شد که در شکلگیری آن نقش داشت.
روزنامه اطلاعات؛ ۱۰ مردادماه ۱۳۳۲: «صبح امروز آخرین جلسه محاکمه متهمین نهم اسفند به ریاست سرهنگ هشترودی تشکیل شد و دو نفر از متهمین به عنوان آخرین دفاع از خود دفاع کردند و مقارن ساعت ۱۰ دادگاه وارد شور شد و ساعت سه و نیم بعدازظهر رأی دادگاه به شرح زیر صادر شد و توسط منشی دادگاه قرائت گردید:۱- سرهنگ سوار نصرالله حکیمی(برائت حاصل کرد)، ۲- سرهنگ ستاد محمدباقر صدیق مستوفی(برائت حاصل کرد)، ۳- سرهنگ دو...
شیخ محمدتقی بهلول، روحانی مبارزی که نامش با قیام مسجد گوهرشاد و اعتراض به سیاستهای ضدفرهنگی و ضددینی رضاخان گره خورده است، در روایت رهبر انقلاب شخصیتی فراتر از یک مبارز معمولی بود. آیتالله خامنهای در پیام تسلیت به مناسبت رحلت او، بهلول را از «شگفتیهای روزگار» خواند و تأکید کرد که او در ماجرای خونین مسجد گوهرشاد، زبان گویای ستمدیدگان و حقطلبان بود. بهلول با سخنرانیهای صریح خود علیه سیاستهای حکومت پهلوی، به یکی از چهرههای برجسته اعتراضات مذهبی آن دوران تبدیل شد و پس از سرکوب قیام گوهرشاد، سالها رنج تبعید و زندان را تحمل کرد. نام او در حافظه تاریخی انقلاب اسلامی، با ایستادگی در برابر استبداد و دفاع از ارزشهای دینی و هویت اسلامی مردم ایران پیوند خورده است؛ روحانیای که به روایت رهبر انقلاب، صدای مردمی شد که در یکی از خونینترین حوادث دوره پهلوی، مجال سخن گفتن نداشتند.