وصیتنامه یکی از اعضای گروه ابوذر
سرنوشتم را تعیین کردم، شما هم ...
وصیتنامه غیرارتشی روحالله سیف[1] فرزند قاسم [عضو گروه اباذر[2]]
در سحرگاه مورخه ۳۰/ ۱۱ /۵۲
بسم الله الرحمن الرحیم
پدر و مادر گرامی سلام عرض میکنم. اکنون که این نامه را مینویسم، از شما تقاضای بخشش مینمایم. امید دارم که مرا ببخشید و مرگ من باعث ناراحتی شما نشود. چون وقتی فکرش را بکنی دنیا مردن است و همه ما میمیریم و چه بهتر این مرگ مایه شرافتمندانه باشد و مرگی باشد که وقتی آدم مرد با رویی سپید در پیشگاه عدل الهی قرار گیرد. بالاخره من در راه هدفم کشته شدم و افتخار میکنم بر این مرگ.
سفارش من این است که شما همیشه کلمه لا اله الا الله را در نظر داشته باشید و همیشه نظرتان به سوی خدای بزرگ باشد. خداوند در قرآن میفرماید (سوره آل عمران آیه [۱۶۹]): مپندارید آنهایی که در راه خدا کشته میشوند مردهگانند بلکه آنها زندهاند و نزد پروردگارشان روزی میخورند.
برادرانم را سلام میرسانم. من سرنوشتم را تعیین کردم و امیدوارم که شما هم در راه هدفتان موفق شوید. خواهرانم را سلام میرسانم و امیدوارم که آنها هم از حضرت فاطمه سرمشق بگیرند. دیگر عرضی ندارم، از تمام دوستان و آشنایان حلالخواهی میکنید و جسدم را در نهاوند ببرید و آنجا دفن کنید.
خدا حافظ.
آدرس منزل: نهاوند خیابان سعدی نبش گلشن منزل پدر عزیزم قاسم سیف
امضا: روحالله سیف
[1] شهید روحالله سیف یکی از شش عضو گروه مبارز ابوذر در شهرستان نهاوند بود. وی در فروردین ماه سال ۱۳۳۲ به دنیا آمد و از نوجوانی با تشکیل این گروه انقلابی، به مبارزه با رژیم ستمشاهی پرداخت. این گروه که متشکل از دانشآموزان مذهبی بود، سرانجام در آبان ۱۳۵۲ توسط ساواک شناسایی و دستگیر شدند. روحالله سیف به همراه پنج تن از یارانش، در یک دادگاه تشریفاتی به اعدام محکوم شد و سرانجام در سحرگاه ۳۰ بهمن ماه ۱۳۵۲، در زندان قصر تهران به دار آویخته شد و به شهادت رسید.
[2] گروه اباذر یا ابوذر نام یک گروه مبارز و انقلابی متشکل از جوانان و دانشآموزان مذهبی شهرستان نهاوند بود که در سال ۱۳۴۹ با الهام از شخصیت «ابوذر غفاری» تشکیل شد؛ صحابی معروف پیامبر(ص) که نماد مبارزه با ظلم و سادهزیستی بود. این گروه با هدایت و حمایت شهید حاج محمد طالبیان (معلم گروه) و با تأکید بر آموزههای اسلامی، به مبارزه با رژیم پهلوی و طرد حاکمیت نامشروع آن پرداختند. اعضای این گروه که سنی بین ۱۸ تا ۲۳ سال داشتند، ابتدا فعالیت خود را با روشنگری سیاسی، برگزاری جلسات مخفی قرآن، سخنرانی در هیئتهای مذهبی و مقابله با مظاهر فساد آغاز کردند. سپس وارد فعالیتهای مسلحانه شدند که در یک درگیری مسلحانه در شهر قم در آبان ۱۳۵۲ دستگیر شدند. پس از شکنجههای سنگین و یک دادگاه فرمایشی، شش نفر از اعضای آن به نامهای عبادالله خدارحمی، بهمن منشط، ولیالله سیف، ماشاءالله سیف، روحالله سیف و حجت عبدلی در سحرگاه ۳۰ بهمن ۱۳۵۲ اعدام و مابقی به حبسهای طولانیمدت محکوم شدند. از نقاط قوت گروه ابوذر، پرهیز از نزدیک شدن به سازمان مجاهدین خلق بود.
نظرات