برگی از یادداشت‌های روزانه امام سیدعلی خامنه‌ای

چندی پیش مرکز اسناد دفتر حفظ و نشر آثار رهبر شهید انقلاب اسلامی، برگه‌ای از یادداشت‌های روزانه ایشان را منتشر کرد که خبر از گنجینه‌ای خوانده نشده در تاریخ معاصر داشت. این برگ، نکته نانوشته‌ای نیز با خود داشت. آنجا که امام خمینی گفته بودند «نسبت به هم سن‌های خود خیلی خوبم» ناخواسته به یاد آورده می‌شود که امام خامنه‌ای نیز در هنگام شهادت ۸۶ سال سن داشتند و به فضل الهی، سلامت مضاعفی نسبت به استاد خویش داشتند تا آنجا که امکان حضور در بسیاری از فعالیت‌ها برایشان همچنان مقدور بود؛ از آن جمله حضور با نشاط در آخرین دیدار رسمی که «محفل انس با قرآن کریم»‌ کریم بود. 
متن این سند بدین شرح است:

امروز به زیارت امام رفتم آقای هاشمی را خبر کردم و با هم رفتیم. امام عزیز هنوز اجازه فرود آمدن از تخت را ندارد. به دست‌های او -هر یک- چیزی از سرُم و باتری وصل است. دست چپ امام را که بخاطر تَرک برداشتن سرانگشتان در دستکش سفیدی پوشیده بود مشتاقانه بوسه زدم.

چهره خندان و مهربانش اندکی خسته و بیمارگونه است اما سعی می‌کند نشانه‌ای از افسردگی در آن نباشد. بلافاصله خطاب به من می‌گوید: از شما تقلید می‌کنم (دست دادن با چپ)! من گفتم: بحمدالله حالتان خیلی خوب است. با لحنی که می‌نماید به این اهمیت نمی‌دهد می‌گوید: شما خوب باشید من هم خوبم.

بعد رو به هاشمی که پرسیده است آیا چیز فوق‌العاده‌ای هست؟ با لحن رضامند و محکم می‌گوید: هیچ چیز نیست غیر از پیری و نسبت به هم سن‌های خود خیلی خوبم؛ آنها بعضی زیر خاک‌اند و بعضی در خانه خود خوابیده‌اند. از اوضاع جاری و جنگ مسئولانه می‌پرسد و به جواب‌ها با دقت گوش می‌دهد. سمینار دیروز را گفتم. معلوم شد خبرهای آن را از رادیو شنیده و در جریان است.

این روح بزرگ، این انسان فوق‌العاده، این دل مطمئن و متوکّل و این عقل قوی و راسخ در همه حالات خود حتی در هنگامی که نیمی از قلب او از کار افتاده است، با همه شخصیّتش زندگی می‌کند: «رُهبانُ اللّیل و اسد النهار».