قاتلی که از مجازات در امان نماند


شانزدهم مرداد ۱۳۷۰، شاپور بختیار، آخرین نخست‌وزیر حکومت پهلوی، در ۷۶ سالگی در ویلای محل اقامتش در سورسن، در نزدیکی پاریس، به سزای کشتارهایی که در دولتش انجام شد، رسید.
این حادثه‌ یکی از خبرسازترین پایان‌های نخست وزیران دهه‌های پایانی قرن بیستم بود که در فرانسه رقم خورد. بختیار که در ماه‌های پایانی حکومت پهلوی تنها ۳۷ روز نخست‌وزیر بود، تلاش بسیاری برای سرکوب مردم کرد و پس از ناتوانی در کودتا به کمک آمریکا و تثبیت پیروزی انقلاب اسلامی، ایران را ترک کرد و در فرانسه کانون توطئه علیه حکومت منتخب مردم شد. یکی از این اقدامات، تلاش‌های او برای اقناع صدام برای حمله به ایران بود که منجر به جنگ تحمیلی اول و شهادت تعداد زیادی از هموطنان در هشت سال دفاع مقدس شد. 
او پیش‌تر نیز در سال ۱۳۶۰ از اقدام برای مجازات جان سالم به در برده بود، اما ده سال بعد در خانه‌ای که تصور می‌شد تحت حفاظت دولت فرانسه و کنترل امنیتی قرار دارد، مجازات شد.
ناپدیدشدن محافظان و جزئیات مبهم صحنه قتل، تحقیقات گسترده پلیس فرانسه را به دنبال داشت و پرونده بختیار را به موضوعی جنجالی تبدیل کرد. پرونده‌ای که اگرچه هنوز ابعاد آن مکتوم مانده است، اما نشان‌دهنده وجود دست‌های مجازاتگری در سراسر جهان است که می‌تواند گریبان متجاوزان به حریم ایران را بگیرد. 


قاتلی که از مجازات در امان نماند
شاپور بختیار ( نخست وزیر ) در یک مصاحبه مطبوعاتی در اواخر حکومت پهلوی

بختیار در حیاط منزلش

شاپور بختیار ( نخست وزیر )

نیروهای پلیس فرانسه مقابل محل اقامت شاپور بختیار در ۸ آگوست ۱۹۹۱ در سورن، پس از آنکه نتوانستند او را از مجازات نجات دهند. عکس از میشل کلمنت از خبرگزاری فرانسه

لحظه قرار دادن بختیار در قبری در پاریس، ۱۴ آگوست ۱۹۹۱ برابر با ۲۳ مرداد ۱۳۷۰؛ عکس از پیر وردی، خبرگزاری فرانسه